I mBaile Athá Cliath, ní fhaca mé riamh,
Aon chailín níos sciamhaí ná Mol Ní Mhaoileoin,
Ag stiúradh a barra, gach áit ins a chathair,
Le ruacain is sliogáin, is iad go breá beo!
Is iad go breá beo, is iad go breá beo,
Le ruacain is sliogáin, is iad go breá beo!
Ba mhangaire éisc í, an cheird di ab éasca,
Ós amhlaidh dá muintir ó chianta fadó,
Ag stiúradh a mbarra, gach áit ins a chathair,
Le ruacain is sliogáin, is iad go breá beo!
Ach mo chreach is mo dhiacair, fuair Mol bocht an fiabhras,
Agus b'in i an chríoch bhí le Mol Ní Mhaoileoin,
Ach tá taibhse sa chathair,ag stiúradh a barra,
Le ruacain is sliogáin, is iad go breá beo!
